فیلم · 2019 · مستند
«و اینک، عشق» داستان دکتر برنارد دبلیو. بیلِ ۹۶ ساله است؛ یک قهرمان یهودی جنگ جهانی دوم با افتخارات بسیار که هواپیمایش بر فراز آلمان نازی سرنگون شد. او که در یک بیمارستان آلمانی زندانی بود، رابطه‌ای پنهانی را با پرستارش، ایرمگارد، آغاز کرد. ایرمگارد او را با عشقی معنوی آشنا کرد که هرگز تجربه‌اش نکرده بود و این عشق به چراغ راه زندگی و حرفه‌اش تبدیل شد. او که مصمم بود بفهمد چرا این عشق پاک اغلب دست‌نیافتنی است، پزشک و روانکاو شد و فرآیند روانکاوی را با نظریه‌ی جدیدی به نام «اثر مادر» متحول کرد؛ ایده‌ای که ریشه‌ی تمام بیماری‌های روانی را هدف قرار می‌دهد. بیل معتقد است که همه‌ی ما تحت تأثیر این «اثر» زندگی می‌کنیم: احساسات منفی حل‌نشده‌ای که یک مادر نسبت به خودش دارد و به‌طور ناخودآگاه از دوران جنینی، از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شود. این اثر، نتیجه‌ی قرن‌ها سرکوب و آزار زنان است که ما را از عشق پاک و شناخت پتانسیل واقعی‌مان دور می‌کند. با اینکه نهادهای روانکاوی تلاش کردند او را به خاطر فراتر رفتن از روش‌های سنتی فرویدی محکوم کنند، بیل با شجاعت و فداکاری بی‌حد و حصر به راه خود ادامه داد و الگوی روانکاوی جدیدی را برای کمک به بیمارانش تدوین کرد. با پیشرفت کارش، اعتقاد راسخ او به پیوند انکارناپذیر میان پیشرفت اجتماعی و قرن‌ها سرکوب و آزاری که زنان متحمل شده‌اند، او را به یک فمینیست تمام‌عیار و معتقدی سرسخت به این ایده تبدیل کرد که اگر قرار است جهان روزی به صلح برسد، زنان باید پیشگام این راه باشند. در این مستند جدید، فیلمساز جیل دمبی گست، سفر شخصی بیل را روایت می‌کند؛ از تلاش‌هایش برای رهایی از محله‌ی مهاجرنشین فیلادلفیا گرفته تا پرواز بر فراز آسمان اروپای جنگ‌زده و عبور از سد مؤسسات روانکاوی که در برابر ایده‌های نو مقاومت می‌کردند. مصاحبه‌ها با دکتر بیل، متخصصان روانشناسی و علوم اعصاب، و همچنین شهادت بیماران، تصویری ماندگار از شجاعت، استقامت، دلسوزی و هدفمندی او ترسیم می‌کند. دکتر گیلبرت کلیمان، روانپزشک برجسته‌ی کودکان، بیل را به‌عنوان «متفکری آوانگارد که از قدم گذاشتن به جایی که داروین تسلیم شده بود، هراسی نداشت» تحسین می‌کند. برنارد بیل از جایگاه شایسته‌ی خود در خط مقدم تفکر روانکاوی، جهان را با تجربه‌ی عشق پاک آشنا کرده است؛ یا به قول خودش، «نه توهم عشق، بلکه عشق واقعی».